in

Dursun Ali Erzincanlı – Şühedâ Rüzgârı



Dursun Ali Erzincanlı’nın Yeni 15 Temmuz Şiiri

3-2-1…
Tam 251!
Hedefi bir, Niyeti bir, Kanları deli.
Belli ki Dünya’nın hiç görmediği bir İhanet yaşanacak, İblis’in uzaklaşmasından belli.
Önce Rüzgârımızı çaldılar, Ne Deniz’de dalga ne de Bayrakta. Sanki dondurulmuş her yer. Şimdi de Mihrabını çalacak, Mihrabını satmış Köleler.
251 Rüzgâr esecek ve birleşecek yere en yakın Semâ’da, Seçen seçmiş Onları. İşaret var şakaklarında, Hafaza Melekleri eşlik etmiş İhanet sokaklarında.
Kimi Meltem gibi yaşamış, kimi Poyraz olmuş Vatan Topraklarında! Kimi Adana’dan, kimi Nevşehir Avanos’tan, kimi Tekirdağ’ın Yağmurunda doğmuş, Kimi Niğde’nin Kar’ında…
Ahzap Rüzgârı en zirveden eser ve toplar Yeryüzü Rüzgârlarını! İşte 251 Rüzgâra “Toplanın!” Emri verildi.
Çünkü bu Vatan, İhanetin kol gezdiği yerdi. Yurdumuzda yangın, Yüreğimizde acı var.
Dalganın, Bayrağın Rüzgâra ihtiyacı var.
3-2-1…
Ay Yıldız’ın gölgesi üzerlerine düştü!
Tam 251 Rüzgâr, Kasırgaya dönüştü.
Onları duyunca “Malazgirt, Masal değilmiş!” dedi Dünya.
“İstanbul’un Fethi, Hikâye değil! Ne yaparsan yap Çanakkale Geçilmezmiş…” dedi Âlem.
“Vatanına El uzatma, Bayrağına El uzatma, Ezânına Dil uzatma! Dede-Torun Fıtratları aynı, Kaderleri bir yazıldı. Torunları böyleyse Kim bilir Dedeleri nasıldı…”
O Gece aynı Karanlığa Göğüs Gerdiler, aynı Sabaha Âşık, Gözlerinde aynı Işık, Sînelerinde saklanan Dilek, Çelikleşen aynı Bilek. Alparslan’dan Fatih’e dek aynı Tarih’e eştiler.
Hilâli-Yıldızı bir, Minberi-Mihrabı bir, Minâre’de aynı Tekbir, “ALLÂH” diyen aynı Yürek, Kardeştiler sonsuza dek.
O Gece Yekvücuddular! Tektiler, Erkektiler, Kadındılar, Gençtiler, Delikanlıydılar, Anaydılar, Yârdılar, Beli Bükük İhtiyârdılar.
O Gece “Canımız, Vatana-Ezâna Kurban Olsun!” Dediler.
“Ecdâd öpmek için zahmet çekmesin” diye, Alınlarını Göklere yükselttiler. O Gece Birdiler, Bedirdiler.
Hain doluydu her yer, Onlar da her yere Cehennemi indirdiler…
En uzun Geceydi, Temmuz’du!
Kimine Sıcak, Kimine Ayazdı. Anaların kavrulan Yüreği, en uzun Ninni’yi yazdı. Uykuya Daldılar, Yüzleri bembeyazdı. Aksaçlı Babaları, Saçları bir Gecede Aklaşan Babaları, Emâneti Genç Rüzgârlara Bıraktı.
Ve Söz verdi Genç Rüzgârlar, Kolu- Kanadı Kırık Babalara; Bu Topraklar, Rüzgârsız Kalmayacak İnşaAllâh. Nereden Esecekleri de Belli Olmayacak.
Bazen Bir Fırtına Büyüyecek, Elazığ’dan Kopup Gelecek, Adına “Fethi Sekin” Diyecekler.
Bazen de Karadeniz Fırtınası Olacak, Maçka’da Göğsünü Hainlere Geren! Yoksa, “Seni Unuttuk” mu Sandın Çocuk?
3-2-1… İyi ki Varsın Eren…
– DURSUN ALİ ERZİNCANLI

Comments

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Loading…

0

Comments

0 comments